Volvín, ainda que por min, quedaba. A VISA quedou rechumida, e eso que fun ben modesta. Súdanme as mans pensando nos incómodos prazos de pago que me quedan por diante. Pero que me quiten o bailado.
Vouvos facer a crónica da viaxe por entregas. Nun post non cabe todo, compañeiros.
Na foto, as nosas mochilas feitas. A pequena é a miña, a grande a da miña amiga Irene. Asegúrovos que na miña (que é desas que levan os nenos á escola) cabía perfectamente todo o que un ser humano con capacidade recicladora precisa para estar quince días de verán por aí.
Na foto, as nosas mochilas feitas. A pequena é a miña, a grande a da miña amiga Irene. Asegúrovos que na miña (que é desas que levan os nenos á escola) cabía perfectamente todo o que un ser humano con capacidade recicladora precisa para estar quince días de verán por aí.
0 comentários:
Postar um comentário