Non teño abandonado o mundoblog, é que o meu ordenador é unha criatura temperamental e ás veces non me deixa nin achegarme. Agora é a pantalla, que ten os controladores deprimidos ou psicóticos, sabe deus. Calquer día lle dá unha embolia e se me queda no sitio.
Levo piando por que veña a calor unha pila de tempo, e o tempo está por non darme gusto.
Da Lula non digo nada que segue como unha rosa. Unha rosa peluda. Cos pelos que solta ao día, dábame para un coxín.
Quinta-feira, Maio 25, 2006
Assinar:
Postar comentários (Atom)
0 comentários:
Postar um comentário